media...

België heeft een nieuwe aartsbisschop en dat zullen we geweten hebben. Kranten vol opiniestukken en portretten, minutenlange coverage in het hoofdnieuws op tv en radio. Felle tegenstand ook, tot facebookgroepen toe. Iederéén heeft er een mening over en krijgt alle ruimte om deze via alle soorten media te ventileren. Mijn mening: dit is een non-event dat buitenproportionele aandacht krijgt. Het aantal praktizerend rooms-katholieken in België wordt op 7% van de bevolking geschat. Bovendien is men het erover eens dat dit aantal afneemt, en wellicht zal blijven afnemen. Ter vergelijking: het aantal gelovige moslims in dit land wordt geschat op 6% van de bevolking, en alle analyses wijzen erop dat dit aantal zal stijgen. Maar kent u de naam van de voorzitter van de moslimexecutieve? En krijgt een wissel daarvan een vergelijkbare media-coverage? Ik dacht het niet...

herman en de haiku's

Ik pleegde al eens een blogje over Hermans en z'n haiku's en alhoewel ik er vanzeleven niet voor zou stemmen kan ik hem nog wel best appreciëren om zijn intellectuele capaciteiten en zijn "staatmansschap". Een tsjeef, ja, maar één waar zeer goed mee te leven valt. En dus nu president. Good for him. En voor ons misschien ook nog een beetje, wie weet. Hoe het gesteld is met mijn appreciatie voor die andere tsjeef dan, zijn gedoodverfde opvolger, mister come-back premier? Awel, onderstaand cartoontje vat het goed samen:



Je zou ter zijner verdediging nog kunnen zeggen dat hij het al eens geprobeerd heeft en dat het daarom nu misschien beter zal gaan, maar in verband met proberen ben ik een Yoda-aanhanger:



De poll op deredactie.be met de vraag "Moet Yves Leterme Herman Van Rompuy opvolgen als premier van België?" staat bij het schrijven van dit blogpostje op 32% ja en 68% nee (aantal stemmen: 6831). Maar tegen 800.000 stemmen kan die aselecte steekproef uit het web 2.0 publiek niet op zeker? Too bad...

referenda en andere onzin

Een referendum onder "de mensen" omdat de politici er niet uitkomen. Klinkt mooi, lijkt über-democratisch. Maar eigenlijk hebben we die politici net verkozen om ons te vertegenwoordigen en in die hoedanigheid in onze plaats te beslissen. In onze plaats belissen is HUN JOB. En als we vinden dat ze die job niet goed doen, hebben ze er gelegen bij de volgende verkiezingen. Zo is het systeem toch ooit bedoeld alleszins, en daarom heten onze parlementariërs nog steeds volksvertegenwoordigers.
Bij deze dus een warme oproep aan de verkozenen om (wat meer) hun job te doen, ons te vertegenwoordigen en beslissingen te nemen. Ook (en vooral) als die beslissingen moeilijk/niet leuk zijn.

flamingo's in de polder

Vorige donderdag gezien in ons eigen CC Ter Vesten: Begijn le Bleu. Warm aan te bevelen: ga hem zien voor hij echt bekend wordt en zo duur als Wouter Deprez...!