

Vanmiddag tijdens het samen spelen met de Duplo's loste ik het mysterie op: hier haalde de Joeri z'n inspiratie voor de veel-te-grote-gsm sketches!
Ik heb in m'n hart 'n zonderlinge wezen
Dat een bizarre tango danst; herrezen,-
Ik weet niet hoe, zo vaag
is alles, - uit 'n aloude sarcofaag.
Terwijl het danst, hoor ik het zingen
Met bonte blijdschap over weemoedszwangre dingen.
En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten -
de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen - en weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.
