bonma

SUB FINEM

En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten -
de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen - en weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.

naar M. Vasalis

100

een nieuwigheidje geprobeerd voor mijn 100ste blogpost: een vakantiefoto geüpload naar google earth. Iedereen die nu in google maps iets opzoekt in San Sebastian, kan vanaf nu kijken naar mijn foto van Bahia La Concha by night.

spanning

Eén van onze recente uitspattingen is een nieuw bed dat elektrisch verstelbaar is. Gisterenavond rond 23u lag ik dan ook geheel ergonomisch tv te kijken - hoofdeinde én voeteinde naar boven ingesteld - toen plots de stroom uitviel. Een snelle check wees uit dat het in heel de straat prijs was en dat ik er zelf dus niets kon aan verhelpen. Al bij al toch een mooi uur om te gaan slapen dacht ik, tot ik besefte dat ik mijn bed zonder stroom niet opnieuw vlak kon zetten...! Omdat Sven in het buitenland is, kon ik gelukkig de andere bedhelft inpalmen, anders was ik wel mooi gezien geweest!

tijaja tijaja tijajaaaaaa ho!

Zaterdag Tia's weg naar goud nogal apart beleefd: het eerste deel in de auto via de radio, op weg naar de Decathlon - onze kids moesten uitgerust worden met sportgear, want ze zijn deze week op sportkamp. Het vervolg dan in Decathlon zelf, de tv- uitzending was in de winkel te zien. Dus tussen het passen door - "nee, Boris, niet weglopen, komaan Tessa, nog één broek passen" - nog verder met een half oog gevolgd. Toen het duidelijk was dat het goud binnen was, werd het door gans de winkel omgeroepen, iedereen stopte een paar seconden met doen wat ie aan het doen was, al bij al een vreemd Moment...

belgisch leed (en het goede nieuws)

Een balans na 10 dagen terug in België:
- 1 keer uitgeregend (maar ook al 3 keer met mooi weer gaan joggen)
- 1 verkoudheid en 2 snotneuzen (maar ook nog 1 gezinslid niét verkouden)
En als klap op de vuurpijl:
- touring immobilis: gisteren maar liefst 2 uur gereden over de afstand Gent-Beveren (maar in 2040 mag ik met pensioen)

les 13

Natuurlijk ben ik NIET bijgelovig. Het was bijgevolg louter aan toeval, en ook wel aan het wankele Belgische zomertje, te wijten dat ik vorige week dinsdag na les 13 met Evy uitgeregend thuiskwam... Luttele uren eerder van het vliegtuig uit Frankrijk gestapt, vastbesloten om ook thuis verder te blijven joggen, in de vooravond de daad bij het woord gevoegd en onder een mooie avondzon vertrokken, helaas brak een kwartiertje later de hel los boven Beveren, net zoals in het dameswielrennen in Beijing! Sven was gelukkig zo attent geweest om een badhanddoek klaar te leggen in de inkomhal...

point final

Ook aan (decadent) lange vakanties komt een eind, tijd dus om er hier een punt achter te zetten. Laatste wapenfeit: na het zwemmen zonder bandjes heeft Tessa in extremis nog de tweede sportieve doelstelling van deze zomer gehaald: fietsen zonder steunwielen! Samen met onze joggingexploten zijn we dus klaar voor de triathlon!

Maar naar verluidt moet er in België verder getraind worden in de regen... :-(

van onze verslaggever ter plaatse...

... het was erg nipt, maar net op tijd is onze olympische delegatie er klaar voor: de vijf meter (zeer) vrije slag zonder zwembandjes!



Ook voor het trotseren van de Beijingse temperaturen wordt hier hard getraind, getuige deze meting van vanmiddag 16u, in de schaduw...

continue 2 run

Ondertussen ben ik al aan les 8 samen met Evy, redelijk vlotjes al zeg ik het zelf. Zelfs eergisteren toen het ook na tien uur 's avonds nog dertig graden was, ben ik niet van het schema afgeweken! Het hielp toen wel te weten dat ik na de jogging ter verkoeling nog in het zwembad kon springen... dat ga ik alvast missen als ik straks mijn tourtje in Beveren moet afmalen...

judith herzberg

Elke ochtend

Elke ochtend, tussen het aandoen
van zijn linker- en zijn rechterschoen
trekt zijn hele leven even langs.
Soms komt de rechterschoen er dan
bijna niet meer van.

Uit: 'Dagrest', 1984